De kruidentuin van Klooster Ter Apel
De aarde weigert niet om voor ons gezonde en natuurlijke vruchten en groenten voort te brengen maar op één voorwaarde dat we niet gevangen zitten in een lome luiheid en niet door een of andere zotte inbeelding denken dat tuinarbeid iets minderwaardigs is.
Zo begint het voorwoord in de folder van De kruidentuin in Ter Apel.
Al in de 9 de eeuw gaf monnik Walafrid Strabo deze waarschuwing.
Lui kun je niet zijn als je een kruiden en/of moestuin bezit. Ook krijg je vuile handen van dit werk. Als ik mijn handen bekijk is het vuil onder de nagelriemen soms niet weg te krijgen. Alleen in het weekje dat we in Ter Apel doorbrachten en niet bezig was om met mijn handen in de aarde te wroeten, waren mijn handen schoon. Als dit stukje op mijn site geplaatst wordt zijn we weer thuis en zullen mijn handen weer van die mooie rouwrandjes hebben. Niet schoon te krijgen, iedere keer neem ik me voor om handschoenen te dragen. Ik begin mijn werk op de tuin dan ook altijd met mijn handschoenen aan maar binnen een half uur liggen ze weer ergens tussen de planten.
Werken met handschoenen lukt me niet, ik moet schijnbaar de aarde tussen mijn vingers voelen. Ondertussen liggen er verschillende soorten handschoenen, van dunne latex tot mooie stevige, allemaal wel een keer gedragen maar nog geen soort die het langer dan het half uurtje vol gehouden heeft aan mijn handen. Op visite maar mijn handen op mijn rug houden? Ach toch maar niet, ze mogen best zien dat ik tot die groep mensen hoor die niet te lui is om te werken op haar moestuin en het geen minderwaardig werk vind.
De kruidentuin in Ter Apel is verdeeld in vakken. In de perken staan tuinkruiden, medicinale kruiden en verfplanten. Bij de bordjes vind je informatie over de kruiden. In die week heb ik een groot deel van die informatie in mijn Moleskine boekje geschreven. Bij de aanleg van mijn kruidentuin kan ik hier gebruik van maken. Ondertussen staan er meerdere soorten in mijn kruidentuin: Viola tricolor, Galum odoratum, Bieslook, Knoflook bieslook, Karwij, Ui, Roomse kervel, verschillende soorten Salie, Thijm en Munt, Koriander, Peterselie, Selderij, Lavas, Venkel, Dille, Origanum, Citroenmelisse, Verveine en Rozemarijn. Het begint ondertussen al een aardige collectie te worden.
In het winkeltje van het Klooster hebben we een paar soorten kruidenthee gekocht. Ondertussen zijn er al heel wat kopjes thee van gezet, heerlijk. Deze winter hoop ik van onze gedroogde kruiden verschillende mengsels thee te bereiden en deze zomer natuurlijk van de verse kruiden. Als ik nu op de moestuin aan het werk ben, pluk ik regelmatig wat kruiden en trakteer mezelf op een vers kopje thee. Verrrukkkelijk!!
Niet alleen in de kruidentuin is het goed toeven maar ook in het klooster zelf.
De glas in lood ramen, de bijzondere kerkbanken en het plafond met al zijn lijnen, zijn mooi om te zien. Op het moment is er in het klooster een expositie van etsen, bij het bezichtigen van deze expositie van Jan Hemkes kwamen we in gesprek met de man die vele klusjes doet voor het klooster, vol trots vertelde hij over de etsen van Jan Hemkes, deze Jan Hemkes was vroeger tekenleraar geweest op de RHBS in Ter Apel. Hij wees ons verschillende details aan op de etsen, o.a van de school waar Jan les heeft gegeven. Deze school is gebouwd in de Amsterdamse school stijl, bij de school hoort ook een directeurswoning. De school met woning is aan de buitenzijde nog in originele stijl.
Een mooi staaltje vakmanschap. We hebben vol bewondering rond rond deze school gelopen. Het gebouw is mooi bewaard gebleven.
Ook over het klooster verteld hij enthousiast. Fluisterend zei hij, kom even mee, hij wilde ons iets interessant laten zien. Hij nam ons mee naar de zolder van het klooster, daar wordt op het moment gebouwd aan een aantal verblijven, waaronder de ziekenzaal van het vroegere klooster. Indrukwekkend om te zien, in de toekomst wordt dit opengesteld voor het publiek maar wij hebben vast een voorproefje gekregen.
Het klooster met de kruidentuin is zeker de moeite waard om eens te bezichtigen. Wij hebben in ieder geval genoten van het bezoek.
Kruidentuin
Vandaag wacht ik met spanning op de pakketdienst. Gisteren kreeg ik een mailtje dat mijn kruidenplanten verzonden zijn. Vorige week heb ik met het boekje Thee uit eigen tuin van Peter Bauwens achter de computer gezeten en via Google gezocht naar de soorten die uit dit boekje op mijn verlanglijstje staan. Ik kwam terecht bij Kwekerij De Border in Ambt Delden, daar trof ik alle soorten die ik zocht.
De Nepeta cataria Citriodora, Monarda didyma, Lippia citriodora, Salvia lavandulifolia, Melissa officinalis, Sanguisorba minor, Myrrhis odorata en de Rosa canina gaan mijn kruidentuin versterken. De meeste van deze soorten plaats ik onze stadstuin, deze zomer kan ik bij het ochtendkrieken mijn tuin in gaan en een een aantal kruiden in de theepot doen om een overheerlijk kopje
verse thee te zetten.
Om al zo vroeg naar de moestuin te gaan zag ik niet zo zitten, te lui. In de stadstuin heb ik nu plaats gemaakt voor al deze kruiden.
De Rosa canina komt in de Vissentuin, het sterrenbeeld van Peter, in het Wilde kruidentuinboek van Daniëlle Houbrechts staan deze sterrenbeeld tuinen beschreven. De vis is een fantasierijk en vredelievend mens, dit klopt wat betreft Peter. Als hobby heeft hij beeldhouwen, in onze tuin staan verschillende beelden van zijn hand en wat betreft vredelievend, hij heeft een ongelooflijke hekel aan ruzie. Naast de hondsroos, komt daar nog het longkruid (Pulmonaria officinalis)en de moerasspirea (Spiraea ulmaria) in te staan. Deze drie kruiden vormen samen de Vissentuin. Culpeper (1616-1664) een omstreden Engelse kruidenkenner geeft in zijn boek ‘Complete Herbal’ een beschrijving van geneeskrachtige kruiden en heeft in 1645 geschreven dat bij ieder sterrenbeeld een ander kruid past. We gaan dit jaar proberen om hier voor Peter heerlijke brouwsels van te maken.
Voor de Rammentuin, mijn sterrenbeeld, komt er knoflook ( Allium sativum), hop (Humulus lupulus) en rozemarijn (Rosmarinus officinale) te staan. Dit is de kruidenkeus van Culpeper voor de ram. Rammen lopen over van energie maar putten zich ook oeverloos uit. Rustig aan doen vinden Rammen niks, ze spelen dus gretig met hun gezondheid. Dit klopt volledig door roofbouw ben ik chronisch ziek geworden en weet nog steeds niet hoe ik met mijn energie om moet gaan. Het is hollen of stilstaan en nooit eens mijn energie verdelen.
Anne Tanne
schreef op Valentijnsdag een stukje over Roosmarijn en ik weet nu, als ik haar sprookje mag geloven, dat ik beter voor mijn Rozemarijn moet zorgen. Er kunnen rare dingen gebeuren, het advies in het sprookje is om de Rozemarijn geitenmelk te geven, ik geef altijd water, optie een geitje aanschaffen, geloof echter niet dat het een goed idee is, laat ik de wortels van de rozemarijn maar meer vrijheid geven en haar in de volle grond plaatsen.
