Beeldentuin Hein Mader

De beeldentuin van Hein Mader in Mantgum (Friesland) is een bijzondere tuin. Voor de planten hoef je niet naar deze tuin toe te gaan maar de beelden zijn prachtig. Alhoewel ‘prachtig’ is een woord wat niet echt past bij deze objecten. Ze stralen eerder een enorme oerkracht uit.
In de natuur misstaan deze objecten niet, ze vormen daar een eenheid mee. Terwijl ik rond liep in deze tuin voelde je de liefde van de beeldhouwer voor zijn werk, ook over de plaatsing van de beelden, met op de achtergrond de weiden van het Friese land, was terdege nagedacht.
De beelden draaien als veertjes in de wind. Door plaatsing van een beeld op een hoogte krijgt het nog meer dimensie. Deze beelden vragen om ruimte om tot hun recht te komen, plaats ze niet in een kleine tuin dat doet afbreuk aan de kracht van deze beelden.
De schittering van de zon op het metaal geeft een apart effect, hier heb ik menig foto gemaakt met aldoor een andere lichtval.

In deze tuin raak je niet uit gekeken, vol bewondering heb ik staan kijken naar de diverse vormen van de beelden, het viel me op dat er in ieder beeld wel een bepaalde ronding zit.
Iemand zei dat deze beelden echt bij het friese landschap passen maar daar ben ik het niet mee eens, plaats zo’n overweldigende spiraal op een duintop en laat de wind zijn best doen en er door gieren. Werkelijk magnifiek.
De meeste beelden hebben enorme afmetingen, je kijkt er dan letterlijk en figuurlijk tegen op. Ondanks zijn hoge leeftijd is Hein Mader nog altijd bezig met de kunst. Tot nu toe heeft hij meer dan driehonderd beelden gemaakt, in metaal, steen en hout.

In een artikel van het Friesch Dagblad in 2002 staat:
‘De beeldentuin kan een spirituele pleisterplaats zijn waar mensen die vermoeid zijn terecht kunnen.
Veel mensen worden door de krachtige beelden geraakt’.
Over zijn werkwijze laat Hein niet veel los, schetsen zul je ook niet gauw bij hem vinden. Hij ziet de beelden in gedachte en naar aanleiding daarvan maakt hij het beeld.
Samen met de cursisten van ‘Atelier Het Ooste’ uit Koudum en Hein Mader heb ik een dag doorgebracht in zijn beeldentuin, werkplaats en huis.
Daarbij heb ik bewondering gekregen voor Hein Mader en zijn beelden.
De Booghgaard
Vorige week hebben we een bezoek gebracht aan de beeldentuin van Sylvia en Bert Boogh . Deze tuin ligt tussen Julianadorp en Callantsoog.

In 1976 bestond deze tuin uit een stuk weiland van 6000m2 met een omheining van prikkeldraad. Eerst is er een brede windsingel geplaatst. Daarna is deze tuin in de loop der jaren veranderd, een vijver, een bomenrand en bloemen borders namen de plaats in van het grasland. Ook enige verhogingen om de tuin meer diepte te geven zijn er in aangebracht.

De kleur blauw vind je overal terug in de tuin, de bijzondere Clematis integrifolia met zijn aparte bloemen en de Amsonia tabernaemontana. Deze clematis is geen klimplant maar een heester. De bloemen zijn blauw en lijken totaal niet op een clematisbloem. De Amsonia heeft een ijle bloem. Deze 2 planten ‘kende ik niet maar de heer Boogh is altijd bereid om met het plantenboek in de hand je te vertellen hoe een bepaalde plant heet. Meestal weet hij het wel uit zijn hoofd. Deze mensen houden niet alleen van kunst maar zeker ook van planten.

In het midden van de tuin is nog een restant van het weiland. Door te maaien en het maaisel daarna af te voeren is de grond armer geworden en verschenen langzamerhand de rietorchissen, een soort die ook in onze stadstuin te vinden is. In mei en juni staan de orchideeën in bloei. De combinatie van kunst en dit mooie stukje grasland is fantastisch.
Amsonia tabernaemontana.
Rietorchis in bloei.
Kiwi- arduin van Cees Meijer.
In de tuin staan naast de vaste collectie, de beelden van exposanten. Ieder jaar worden er een aantal uitgenodigd om in deze tuin te exposeren. De beelden in de tuin zijn vervaardigd van verschillende materialen, metaal, steen, brons en kunststof. Dit beeld met naar het lijkt japanse invloeden vind ik indrukwekkend.

In de vijver staan verschillende soorten waterplanten, o.a gele lis, waterlelie, bies en zwanenbloem.
Zeer vreemde ‘bloemen’ drijven er dit jaar in de vijver, oren van kunsthars, grappig om te zien. De kunstenares Hieke Meppelink heeft deze bijzondere oren Luisterlelies genoemd. Haar inspiratie haalt ze uit o.a Poëzie.
Een bezoek aan deze Beeldentuin is beslist de moeite waard.

Vijver met luisterlelies.
‘Ik heb de luisterlelie lief, daar die zo blank is en zo stil’

