Honingbijen
Het gaat niet goed met de bijen in Nederland. Er zijn er steeds minder, waarschijnlijk door verstedelijking, bestrijdingsmiddelen en ziektes. Gelukkig kun je zelf een kleine bijdrage leveren door bijvriendelijke bloemen in je tuin of op je balkon te laten groeien. Zo kunnen de bijen in ieder geval voedsel vinden. Steeds meer alarmerende berichten komen er over het uitsterven van de bijen en hun kwekers: de imkers. Als het zo verder gaat, wordt het een catastrofe voor planten, dieren en uiteindelijk de mens. Bijen zorgen immers voor tachtig procent van de bevruchting tussen planten en houden zo de natuur levend. Zie ons zelf niet met een kwastje elk bloempje bestuiven, een onbegonnen taak.
Sinds een aantal weken staan op onze moestuin, twee bijenkasten. Eerst was ik daar een beetje huiverig van, niet dat ik bang ben voor bijen maar dit zijn er wel veel bij elkaar.
Na een dagje werken op de moestuin en het observeren van de kasten ben ik alleen nog maar enthousiast over onze bijtjes.
De volkjes groeien goed, begonnen zijn we met een kastje met 3 ramen en een kastje met 6 ramen maar ondertussen zitten de bijtjes van het 3 raamskastje al in een 6 raamskastje en de bijtjes van het 6 raamskastje in een tien raamskastje en terwijl ik dit tik staan ze beiden in een 10 raamskast. Het zal niet lang meer duren of de honingkast kan er ook op geplaatst worden. Niet dat wij zitten te wachten op honing, nee dat zeker niet, in de eerste plaats is het voedsel voor onze bijen, zodat ze sterk de winter door komen.
Bij warm weer is het een drukte van belang voor de kasten. Je ziet ze met hun pootjes vol stuifmeel aan komen vliegen.
In de grote Engelwortel is het een oorverdovend gezoem van de verschillende hommeltjes, zoals de aardhommel en de boomhommel maar nu voegen ook de honingbijtjes zich hier tussen. Tussen twee zwarte bessen struiken heb ik borage geplant deze planten staan nu in bloei op onze moestuin, meestal pluk ik de bloempjes voor mijn sla maar nu twijfel ik want de bijtjes zijn wel erg dol op deze plant. Op het moment lijkt het wel of elk bloempje bezocht wordt.
In de bramenstruik en op de frambozenstruik zie je hoofdzakelijk onze bijen zitten. Ondertussen wil je al meer weten over al dat gezoem om je heen, Peter heeft eerst een cursus voor imker gevolgd. Je plaatst niet zomaar kasten op je tuin als je er niets over weet. Zelf wilde ik de cursus niet volgen, heb al genoeg te doen op de moestuin en met de werkzaamheden voor de vereniging was mijn antwoord maar nu ik dagelijks met de bijtjes geconfronteerd wordt, blijk ik ook al nieuwsgieriger te worden en zo zit ik toch vaak even te kijken op internet naar informatie over bijen.
Misschien sta ik over een tijdje ook wel met zo’n mooie kap op mijn hoofd te gluren in de kast of er zich geen tweede Koningin in bevind.
Vorige week maandag heeft Peter de tweede 6 ramer overgeplaatst in een 10 ramer, dit was niet overbodig. Er waren al nieuwe koninginnen in de dop in aanmaak. Dit is letterlijk ook te zien, net of er 2 pindadoppen op het broedraam zaten. Een teken dat de kast te vol werd en dat de Koningin met een deel van het volk wilde gaan zwermen. In onze natuur heeft zo’n zwerm niet veel overlevingskansen, zo vaak kom je in Nederland een holle boom om in te wonen niet meer tegen, kom je dus een zwerm tegen bel dan naar een bijenvereniging of kijk op internet bij Bijenhouden Een imker komt dan dit volkje ‘scheppen’.
Hoe meer je weet over bijen, hoe meer je begrijpt dat het een wonderlijke en fascinerende wereld is, de wereld van de honingbij.
Waar kun je kweekgras vinden?
Afgelopen week kreeg ik de vraag binnen: Waar kan ik kweekgras vinden? Mijn eerste gedachte was, dat moet een vergissing zijn, wie is er nu op zoek naar kweekgras. Niemand toch, meestal is de vraag, hoe krijg ik het kweekgras uit mijn tuin? Dan zou mijn antwoord geweest zijn, alleen met geduld, elk stukje voorzichtig uitvorken, het liefst nog de grond zeven en dan niet op de composthoop gooien maar zorgvuldig verwijderen van je tuin.
Nu echter was er vraag naar kweekgras. Elk volkstuincomplex heeft wel te maken met kweekgras en zijn de mensen blij als je het vrijwillig komt plukken en dan het liefst met wortel en al. Helaas woont deze persoon 80 km bij mij vandaan, te ver om even wat kweekgras op mijn volkstuin te verwijderen maar er zijn vast wel volkstuinen in de omgeving van de vragensteller. Mijn advies is wel om bij een biologische volkstuin te gaan vragen omdat er regelmatig Round-up gebruikt wordt om deze plaaggeest kwijt te raken, wat mij niet zo gezond lijkt voor het doel waar het voor gebruikt gaat worden, namelijk gezonde smoothies. In een recepten boekje met gezonde shakes staan recepten waarin kweekgras verwerkt wordt, dit vind ik heel bijzonder en heb gevraagd of ik een paar receptjes toegestuurd kon krijgen, niet alleen voor mijn weblog maar ook voor het nieuwsblad van ons volkstuincomplex. Groen als gras is de toepasselijke naam van dit drankje, op de volkstuin hebben we afgesproken dat we binnenkort dit gezonde drankje gaan brouwen, we zijn allen zeer benieuwd naar de smaak.
“Groen als Gras”, een rijk sap met peperachtige pit
20 gram kweekgras, afgespoeld en fijngehakt
1 kleine teen knoflook, gepeld
2 stengels bleekselderij, bijgesneden
75 gram waterkers
ijsblokjes, voor erbij
extra kweekgras, voor de garnering
Pureer het kweekgras, de knoflook en de bleekselderij in de blender.
Pureer de waterkers apart, beetje bij beetje.
Roer de twee soorten sap door elkaar.
Schenk de drank in een glas met ijs en garneer hem.
Maar niet alleen het gras is te gebruiken, ook de wortelstokjes kunnen gebruikt worden. De licht urinedrijvende werking is te danken aan de aanwezige saponine.
Kweek wordt ook aanbevolen als zweetdrijvend middel bij catarre van de bovenste luchtwegen, bij reuma en jicht, bij maagklachten en diarree. Kweekwortel heeft tevens een hoog gehalte aan koolhydraten en is dus als voedingsmiddel niet te versmaden.
Zo krijg je toch nog een andere kijk op kweekgras.
Lammetje
Hoe doodeenvoudig
verscheen vandaag de lente
een zachtblauwe lucht.
Issa
Fruit en bloementuin
De lente hing in de lucht dus gisteren de hele dag op de moestuin aan het werk geweest, ieder jaar is er weer veel werk omdat de aardappelen ieder jaar weer een ander plekje moeten hebben. Dit jaar mogen (moeten) ze op het middelste gedeelte staan. Bijna is het middenstuk nu leeg, nog wat aardbeien verplaatsen en dan kunnen over twee weken de pootaardappelen de grond in. Net als vorig jaar heb ik verschillende soorten, een probeerzak van een kilo met vijf aparte rassen en dan nog 9 andere rassen, zoals La ratte d’ardeche, Roseval, ‘Belle de Fontenay’, Pink Fir Apple’ en Charlotte. Het zou natuurlijk minder werk zijn als we geen aardappelen poten maar deze soorten zie je zelden of nooit in de winkel en ze zijn zo heerlijk dat ik er graag al het werk voor verricht.
Dit jaar is het woekeren met de ruimte omdat ik het gedeelte achter de kas een metamorfose geef. Dat gedeelte ben ik aan het inrichten met fruitbomen, struiken en daartussen moet een zee van bloemen komen. Dit alles om de honingbijen nectar en stuifmeel te bezorgen. Peter volgt een opleiding als aspirant bijenhouder, samen met 4 andere tuinders van ons complex. Als ze dit met goed succes afronden worden er 3 bijenkasten op ons complex geplaatst. De juiste locatie is nog niet bekend misschien dat er een kast op onze tuin geplaatst wordt. Zoemm zoemm jullie zijn welkommmm.
Vorig jaar heeft mijn Crambe cordifolia zo mooi gebloeid en nu hoop ik natuurlijk dat het dit jaar weer gebeurd. Soms komt deze plant niet meer boven de grond na een strenge winter maar deze week zag ik de eerste puntjes boven de grond komen van deze spectaculaire plant. De bijen vinden deze plant heerlijk, vorig jaar hoorde je veel gezoem om deze plant. Een andere plant waar bijen van houden is de Silphium perfoliatum, Zonnekroon, van deze plant die familie is van de compositen kreeg ik een stek. De plant kan twee tot vier meter hoog worden. De bladeren keren zich af van de zon en de bloemen staan om en om langs de stengel. Zou deze plant aanslaan heb ik dus twee reuzen op mijn tuin. Ook ga ik een speciale bijenmix zaaien en natuurlijk heb ik ook nog mijn eetbare bloemen die overal tussen de groente geplaatst gaan worden. Dit jaar wil ik ze voor zaaien voor een beter resultaat.
De Dahlia,s hebben deze winter niet overleefd, één vieze slijmerige massa. Voor mijn verjaardag heb ik mooie soorten gekregen want een moestuin zonder Dahlia’s kan niet.
Thuis op de vensterbank staan de tomaten en mini paprikaatjes, alle zaadjes zijn opgekomen en staan keurig rechtop. Ook heb ik basilicum voor gezaaid, verschillende soorten zoals de heilige basilicum en basilicum Minette, het begint al heerlijk te geuren in huis. Volgende week hoop ik de kas helemaal schoon te hebben door alle drukte van de laatste tijd is deze nog niet gedaan. Het weer blijft mooi, misschien vanmiddag nog even de sjalotjes in de grond zetten, de banaansjalotten staan al in de grond en de eerste puntjes zijn al te zien.
De wonderlijke wereld van de Dahlia
Dahlia’s in allerlei soorten sieren ieder jaar onze moestuin, een plant die op iedere moestuin aanwezig hoort te zijn. Dit jaar verschijnt er een nieuw soort in onze tuin, Dahlia Honka North Star.
Het grote succes van deze nieuwe dahliasoort is de heerlijk geurende en apart gevormde bloem. Misschien wel de mooiste en opvallendste dahliasoort die er momenteel te koop is, voor mijn gevoel tenminste. De plant heeft een stervormige bloem. Je ziet ze in verschillende kleuren, zoals geel, wit en rood. De witte soort spreekt mij het meeste aan. De bloem doet denken aan het molentje wat je in je jeugd op zo’n stokje kreeg.
De kweker van deze soort is J.R. Gott, uit Engeland. Bij het woord Dahlia denkt je al gauw aan een moestuin waar de dahlia’s keurig in het gelid staan om geplukt te worden maar deze nieuwe soort misstaat zeker niet in een border. Door zijn vorm komt de bloem ijl over en de kleur wit kun je mooi combineren met het paars van IJzerhard. Toch gaat de Dahlia bij ons naar de moestuin, een mooie combinatie, groenten en bloemen. Ook de bijen zullen vast blij zijn met deze heerlijk geurende plant.
Dahlia’s kweken is niet moeilijk, iedereen kan het maar toch bij de één zal het beter lukken dan bij de ander.
‘Dahlia behoort tot de familie der Asteraceae.
Van oorsprong komt de Dahlia uit Midden-Amerika en dan vooral uit Mexico. De eerste beschrijvingen zijn van Francisco Hernandez en dateren uit 1615. Rond deze tijd werden de eerste zaden vanuit Mexico naar Spanje verzonden.
200 Jaar later, in 1804 werd de dahlia echt geïntroduceerd en werd genoemd naar Andreas Dahl, botanicus en een leerling van Linneus.
In deze tijd trof men dahlia’s aan o.a. in de botanische tuinen van Madrid en later ook in Berlijn. Sindsdien is de dahlia verspreid door Europa en is men begonnen met kruisen en veredelen. Deze eerste dahlia’s waren een kruisingsproduct van verscheidene botanische soorten en werden gegroepeerd onder de algemene noemer Dahlia Variabilis . Variabilis betekent veranderlijk, de naam verwijst naar de grote kleuren- en vormenrijkdom’, staat er te lezen op de site van de Dahlia vereniging.
Vorig jaar heb ik in de Hortus Botanicus in Utrecht de eerste foto’s van deze plant gemaakt en vorige week kwam ik de knollen tegen in het tuincentrum en ondanks ruimte gebrek ben ik toch overstag gegaan en heb twee knollen gekocht en dan te bedenken dat ik vier jaar geleden nog zei: Een Dahlia komt bij mij nooit in de tuin te staan maar sinds ik een moestuin heb ben ik toch gezwicht voor deze prachtige boerenplant, een mens kan dus van gedachten veranderen. Deze Honka soort vind ik zo mooi dat er misschien ook wel één in een grote pot op het terras van de stadstuin zal verschijnen.
De reageer knop staat nog niet aan maar als je wilt reageren kun je me via contact wel een mailtje sturen. Dan plaats ik het later bij het artikel.
