Donkere Duinen en Mariëndal
Al enige tijd geveld door griep en geen lust tot schrijven. Ook het weekend in mijn wat al te warme bed doorgebracht met een beschuitje en een kopje thee op het tafeltje naast me. Peter heeft echter zijn wandelschoenen aangetrokken om voor mij toch wat mooie sfeer plaatjes te schieten op deze koude winterse zondag.
Deze mooie beelden wil ik mijn trouwe lezers niet onthouden en ben even een uurtje opgestaan om dit op de computer te verwerken.
Deze foto’s zijn van Mariëndal, een nog vrij jong natuurgebied in de kop van Noord-Holland, ongeveer 20 jaar geleden is het eerste deel aangelegd, aansluitend aan dit gebied was er bollenland. Dit bollenland is aangekocht en eind 2005 werd Mariëndal uitgebreid met ruim 50 hectare struinnatuur. Van bollen naar nollen. Door zijn omvang is Mariëndal één van de grootste natuurontwikkelings projecten in Nederland. Waar zie je, dat de natuur terrein wint? In ieder geval wel bij ons in het kopje van Nederland. In twee jaar tijd kon je dit gebied zien veranderen van een kale modderige troosteloze vlakte naar een prachtig stukje natuur. Verschillende vogel soorten zijn er al te zien van zilverreiger tot lepelaar, ook de flora doet het goed, de eerste wilde orchideeën stonden dit jaar al in bloei.
Het Duinzoomproject is een grote uitdaging, wat niet bij de grenzen van Den Helder een halt wordt toegeroepen maar zich uit zal gaan strekken langs een deel van de kust van Noord-Holland. Een gebied van 500 hectare tussen duin en polder.
Dit is echter niet het enige nieuwe stukje natuur in de kop, waar ooit de Hockeyers en de Honkballers hun spelletje speelden is eveneens een mooi stukje natuur verschenen. Het vele zand is afgegraven en vervoerd voor de bouw van een nieuwe woonwijk.
Nu is het een mooi gebied waar Lakenvelders grazen en vogels van verschillende pluimages vertoeven in de kleine vennen. Zomers zittend aan de rand van een ven, zie je vele groene kikkers in de plas en de libellen en waterjuffers scheren over het water.
We denken er eigenlijk niet zo over na, we mopperen wel eens over dit stukje Nederland maar terwijl ik dit schrijf denk ik het is toch eigenlijk Fantastisch toch wat hier gerealiseerd is en wordt.
De Donkere Duinen zijn al heel wat jaartjes ouder, in de 15de eeuw was dit een eilandje omgeven door water, een moerassig gebied. Iets wat we ons nu niet meer voor kunnen stellen. Pas in 1917 is men begonnen om Donkere Duinen te beplanten, in het kader van een werkverschaffing project in en na de Eerste Wereldoorlog.
Vele tienduizenden Pinus bomen zijn er aangeplant, met de aanleg van de vijver is in 1918 begonnen, een zeer zwaar karwei voor de ongeveer 30 werklozen, in de vijver kun je nu een vaste groep dik gevoerde eenden zien spartelen, af en toe in koude winters verschijnt er een enkele kuif- en slobeend. Langzaam zien we een deel van de Oostenrijkse dennen verdwijnen en zijn er meer loofbomen gekomen. Een kleine kinderboerderij met hertjes is er nog te vinden. Een geliefd plekje voor ouders met kinderen.
Een stukje Nederland waar de lucht schoon is, meeste zonuren, weinig industrie, schitterende zonsondergangen, mooie kustlijn met een wit zandstrand, kilometers fietspad door duinen en Mariëndal, kanoën van Julianadorp tot Den Helder, de Lange Jaap zijn lichtstralen al vele jaren over zee en stad werpt, het vogelrijke huisduiner- en balgzand poldertje en toch, ondanks dit alles blijf ik verlangen naar uitgestrekte bossen en de geur van bomen.
Mijn wieg heeft op de verkeerde plaats gestaan.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
