Indian summer
Oudewijvenzomer zoals het in Nederland heet, Indian Summer klinkt in mijn oren spannender. Het roept de gedachten op aan fel geel en oranje gekleurde bladeren.
De Nederlandse naam komt van het Duitse woord Altweibersommer. In Canada wordt het Indian Summer genoemd. In Frankrijk l‘été de St. Dénis.
Oudewijvenzomer komt aanvankelijk uit de Noordse of Germaanse mythologie, waarin noodlotsgodinnen wevend of spinnend werden voorgesteld. Later kreeg het betrekking op oude breiende vrouwen en aan veldspinnen die bij rustig nazomerweer lange draden spinnen.
In Vlaanderen spreekt men rond 29 september wel van Sint Michielszomer, begin oktober heet het kranenzomer, rond 11 oktober Sint Gummaruszomer en 11 november spreekt men van de Sint Maartenszomer. Zoveel benamingen voor een mooie nazomer.
Bij onze wandeling door het Robbenoordbos leek het af en toe wel op een Indian Summer, heerlijk warm tussen de bomen. De zon wierp prachtige banen zonlicht door de bomen, soms ook van dat mooi gefilterde licht, helaas vielen er ook een paar pittige buien. De herfst was zo compleet.
Het Robbenoordbos is nog een jong bos, dit bos is ontstaan omdat door de hoge waterstand er geen landbouw mogelijk was. De eerste aanplant dateert van begin jaren ’30 maar daar is weinig tot niets van overgebleven. In 1945 bliezen de bezetters de IJsselmeerdijk op en stroomde de polder weer vol water. Direct na de bevrijding is men echter gelijk weer begonnen om bomen te planten. Nu is het een heerlijk stukje bos rijk aan flora en fauna. Regelmatig hoor je daar in het seizoen de Wielewaal maar ook het IJsvogeltje vertoeft er graag.
Vele paddenstoelen staan er in het gras of tussen de dennen naalden. De vliegenzwammen zie je in verschillende tinten van mooi rood tot fel oranje. De geur van herfst hangt in de lucht. Zalig. Op zo’n moment kan een mens wensloos gelukkig zijn. Soms leek het of er een lichtje aan was in het bos, een schaduwplek met één fel oplichtend blad, gevat in de zon.
In het hoge noorden van Nederland worden de kleuren van het blad niet zo intens als in het zuiden. Als je een herfstwandeling maakt door de Ardennen en je loopt langs de Our en de Sûre, zijn de kleuren vaak spectaculair. Een pracht om te zien.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
AnneTanne, 20 oktober 2008, 12:44:
St-Gummarus-zomerke is een benaming die je vooral in de buurt van Lier (ten Zuiden van Antwerpen) hoort, de stad die Gummarus als patroonheilige heeft. Niet toevallig vindt de grote najaarskermis (kerk-mis, oorspr. feest voor de patroonheilige van de kerk) dan ook plaats.
Elders in Vlaanderen heb je dan half oktober weer Sint-Treezekes zomer (H. Theresa), wiens feest op 15 oktober valt.
Ook Sint-Baafs zomer (begin oktober, naamdag 1 oktober) was hier en daar gebruikelijk.
Dini, 20 oktober 2008, 14:40:
Om het zo moeilijk mogelijk te maken, in Vlaanderen elke streek een eigen naam voor een mooie nazomer. Wel leuk om al die verschillende namen te lezen voor een Oudewijvenzomer. Ook in het zuiden van Nederland wordt Sint Michielszomer gebruikt, hier in het noorden echter houden we het op één naam. Het geloof speelt bij de vele namen natuurlijk een rol, hier in het noorden is dat niet zo van toepassing.