Internetten
Vandaag geen stukje over tuinen of aanverwante artikeltjes.
Gisteren even over de Afsluitdijk naar Friesland geweest op visite bij broer en schoonzus, fototoestel mee.
De tuin van de pastorie zag er mooi uit, echt stins, had mijn broer mij verteld. Daar wilde ik wel even een paar foto’s van maken. Helaas, het regende in Friesland, dus geen foto’s. Mijn broer van 75 liet trots zijn nieuwe laptop en zijn laatste olieverfschilderij zien. Geweldig als mensen van deze leeftijd nog niet achter de geraniums gaan zitten maar nog vol in het leven staan en iedere keer weer een nieuwe uitdaging aangaan.
Lachend kwam hij van boven, hij had iets leuks wat wel op mij sloeg. Nu kan ik me in dit gedicht, (Poëzie met een vraagteken, mijn vroegere docente Poëzie zou het een rijmseltje noemen), van een onbekende schrijver niet helemaal vinden maar er zit wel een kern van waarheid in.
Internetten
Onze moeder was een schat,
die kookte, naaide, dagelijks bad.
Nimmer was haar iets te veel,
ieder kreeg op tijd zijn deel.
Vader kreeg voor ieder klusje,
altijd weer een dankbaar kusje.
‘s Avonds rustig bij de haard,
‘s zondags lekker appeltaart.
Helaas, ‘t is over met de pret,
Mama is op internet.
Nog steeds is papa in de weer
maar hij krijgt geen kusje meer.
Zit vaak zielig voor de buis,
Mama liefkoost nu een muis.
Nooit meer is er appeltaart
‘t is Hotmail, Dot Com, Apestaart.
Zelden is er warm te eten,
haar kookkunst is ze vergeten.
Internetten uur na uur,
eten trekken uit de muur.
Een bal gehakt en een kroket
want Mama is op internet.
Laatst verloor zij duizend yen,
poker spelend met Dzjapaen.
En een man uit San Francisco
wil nu met haar naar de disco.
Ze deed zich voor als jonge meid
en nu raakt ze hem niet meer kwijt.
Papa gaat alleen naar bed
want Mama zit op…. internet.
Grote broer zit nu te grijnzen, ze heeft het stukje toch maar mooi op internet geplaatst, denkt hij nu. Als vegetariër zal ik niet zo gauw een bal gehakt uit de muur trekken of het moet zo’n overheerlijke Vegabal zijn die mijn schoonzus gisteren voor ons heeft klaargemaakt, zij heeft niets met internet en dus nog tijd om te koken. Na het lezen van dit schrijfsel realiseer ik me dat ik regelmatig wel eens wat te veel op internet zit, eerst even bij Anne Tanne kijken, de andere Links volgen daarna natuurlijk ook nog even. Ook zie ik dan wel weer een Link bij iemand anders en kom ik op mooie fotosites en voor je het weet is er al weer een uur of twee voorbij. In die tijd had ik zoveel andere dingen kunnen doen maar het was toch wel erg gezellig al die verhaaltjes en die mooie foto’s.
Morgen komt zoonlief met schoondochter, de appeltaart ben ik door het internet niet vergeten, die staat morgen te geuren in de keuken.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
AnneTanne, 22 februari 2008, 22:30:
Hihi… laat dit voor AnneTanne behoorlijk herkenbaar zijn.
Manlief die me welterusten komt wensen, en ik ‘ja, ik kom ook zo, alleen nog even dit afmaken’... en vervolgens toch nog even mail checken, en kijken of er nog iets in mijn feedreader is binnengerold, toch weer even verder klikken. En dan ben ik achter de schermen erg aan mijn lay-out aan het knutselen, en daar krijg ik ook nog uren mee zoet…
Dini, 22 februari 2008, 22:48:
Heerlijk, dat ook anderen zich hier in herkennen. Internet, eet tijd.