Kruisdistel
Deze week nog even wat koukiemers gezaaid, natuurlijk veel te laat maar tussen alle andere zaden waren ze me niet opgevallen. Verschillende zaden van de Eryngium, kruisdistel, staan nu in de bakjes. De dichotomum, zilverblauw/groen, pandanifolium, grijs/groen,de staalblauwe planum en de giganteum Miss Willmott ‘Ghost’. Deze planten zijn, hoe wonderlijk het ook klinkt, vaste planten van de familie schermbloemige.
Miss Ellen Willmott, een steenrijke, wat excentrieke ongehuwde dame met een passie voor tuinieren woonde op het landgoed Warley Place. Deze tuin was honderd jaar geleden misschien wel de beroemdste tuin van Engeland. Ze werd regelmatig in de ‘upper class’ kringen uitgenodigd, in het Engeland van begin 1900 was het de gewoonte om langdurig bij elkaar te gaan logeren. Lijkt me een leuk idee, wie wil mij een tijdje te logeren hebben? Wel een waarschuwing vooraf, ik kan nogal eigenwijs zijn.
In haar tuin stond een verzameling van meer dan honderdduizend verschillende planten. Een leger van tuinmannen verzorgden deze tuin. Over een periode van 40 jaar heeft ze miljoenen ponden in haar tuinen gestoken, niet alleen in Warley Place maar ook in haar tuinen in Frankrijk en Italië. Aan haar passie voor tuinieren is ze financieel ten onder gegaan, niet veel is er meer over van wat eens de beroemdste tuin van Engeland was, alleen in het voorjaar herinneren de bollen die opkomen nog aan haar landgoed.
Er zijn nog steeds veel planten in cultuur die de naam Warley of Willmott dragen. Haar naam leeft echter nog het sterkst voor in Eryngium giganteum, een tweejarige kruisdistel die in Engeland Miss Willmott’s Ghost wordt genoemd. Het verhaal gaat dat Ellen Willmott zo jaloers was op de tuinen van anderen dat zij haar zakken altijd vol had met zaden van Eryngium giganteum, als ze die tuinen bezocht.
Die zaden strooide ze tijdens het bezichtigen van de tuinen ongezien uit. In het voorjaar na haar bezoek verschenen dan mysterieuze groene rozetten waaruit een jaar later de mooie zilveren stengels groeiden, of dit verhaal op waarheid berust is nog maar de vraag. In het Engeland van begin 1900 was tuinieren hoofdzakelijk mannenwerk en de jaloezie zal eerder van de kant van deze heren gekomen zijn dat dat Ellen Willmott jaloers was op de tuinen van deze heren.
Misschien moeten we toch maar opletten als er vreemden in onze tuin komen, of het moet zijn dat u van verrassingen houdt. Kan me voorstellen dat ik erg blij zou zijn als Miss Willmott door mijn tuin gedwaald zou hebben maar dan niet alleen de kruisdistel maar ook de zuiverwitte scabiosa achter gelaten zou hebben.
Na de geschiedenis – natuurlijk met een groot vraagteken- te weten van deze naamstoevoeging hoop ik dat deze zaden gaan ontkiemen en loop ik misschien net als Miss Willmott over een tijdje met mijn jaszak vol zaden door tuinen waar ik vreselijk jaloers op ben. Vooral door tuinen die groter zijn dan mijn postzegeltuin en strooi ik kwistig deze zaden, van in mijn ogen, een geweldig mooie plant.
In november 2007 heb ik met onderstaande foto van de ‘Miss Willmott Ghost’, een TKplus abonnement gewonnen. De foto heb ik gemaakt in een tuin in Brabant. De Eryngium giganteum maakt in het maanlicht een mysterieuze indruk, groot en zilverachtig, overdag vind ik hem indrukwekkend.
Foto van de Scabiosa komt van Google afbeeldingen, de foto van de Eryngium pandanifolium van Emmy’s Tuin.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
