Kweekgras
Verloren heb ik het gevecht, het gevecht tegen een onkruid dat kweekgras heet. Kweekgras, Elytrigio repens, als het een eetbare groente zou zijn dan was mijn vriezer nu tot de nok toe gevuld. Op een site lees ik dat kweekgras een mensenvriend is. Het zoekt altijd weer de nabijheid van de mens op omdat zij hem iets te bieden hebben, zij vullen een tekort aan bij de mens. Het volgt de mens overal. Graag zou ik zelf uit willen zoeken wie mij volgt, kweekgras zou dan echt geen keuze van mij zijn.
Het voorste gedeelte van de moestuin is redelijk kweekgras vrij. Zodra ik een sprietje zie verschijnen gaat de vork de grond in en wordt het er uit gezeefd. Door dit jaar mijn aandacht alleen aan het voorste gedeelte te schenken kon mijn ‘trouwe vriend Kweek’ zijn gang gaan op het achterste gedeelte van de tuin. ‘Dat heeft hij dan ook met veel plezier gedaan. Door het kweekgras zie je amper de pompoen planten die ik daar neer gezet heb.
Dit jaar zijn de pompoenen geen succes geworden of dat nu door het weer komt of door mijn vriend ‘Kweek’ weet ik niet. De pompoen planten gaan volgende week de grond uit, de oogst dit jaar is 12 stuks van 4 planten, zeer matig dus, ook de grootte van de pompoenen valt tegen. Mijn vriend Kweek ga ik binnenkort een mooi grijs jasje geven, landbouwplastic noemen ze dat jasje.
Volgend jaar moet op dit gedeelte van de tuin volgens schema de aardappelen gepoot worden, nu hoop ik dat het jasje vriend ‘Kweek’ gaat verstikken en dat de aardappelen door uitputting van de grond hem de genadeslag geeft. Ik voel mij net Don Quichote met zijn gevecht tegen windmolens, helaas ontbreekt Sancho Pancha om mij bij dit gevecht tegen vriend ‘Kweek’ te helpen.
Deze winter ga ik dromen van een moestuin met overheerlijke soorten groente en rozestruiken die welig tieren, een veld vol plukbloemen, fruitstruiken en bomen zwaar van het fruit. In deze droom heeft vriend ‘Kweek’ geen plaats.
De tuin is nu anderhalf jaar in mijn bezit en begint langzamerhand de vorm te krijgen die ik voor ogen heb, het terras vordert, nog drie rijen tegels moeten er gelegd worden. Bij het terras ga ik vlindervriendelijk planten en struikjes plaatsen. Het voorste deel bestaat uit een vakkentuin met groente en bloemen door elkaar geplaatst. Dit deel van de tuin vind ik zelf mooi, niet alleen door de vorm maar ook door de kleine vakken is alles veel makkelijker te bewerken. Zo wil ik de moestuin in drie jaar tijd helemaal omgetoverd hebben van een kale vlakte tot een klein paradijsje met pluktuin, overheerlijke groente en volop fruit.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
AnneTanne, 5 november 2007, 10:22:
Als het een kleine troost mag wezen (hoewel ;-)?)... ik heb vandaag, vertrekkend van jouw stukje een ‘blogje’ aan kweekgras gewijd.