Lentebloeiers
In de tuin staan al verschillende planten in bloei, de Narcissus ‘Hawera’. die vorig jaar pas in april in bloei stond staat nu al heerlijk te geuren met zijn kleine heldergele bloemen. De meest gekochte voorjaar narcis in pot, de tête-à-tête staat op verschillende plaatsen in de tuin te pronken.
De stengelloze sleutelbloem, Primula vulgaris, bloeit al vanaf half januari, nooit stond deze zo vroeg in bloei bij ons. De eerst knopjes zijn ook al te zien in Primula elatior, slanke sleutelbloem, de eidooiergeel bloeiende Primula veris is nog niet te zien. Deze soort heeft het in onze tuin moeilijk maar toch ieder jaar zien we wel een aantal plantjes verschijnen, het is nog vroeg in het jaar dus we blijven hopen.
De Clematis Armandii hangt vol met knoppen en bloemen. Nog een enkele verlate Winterakoniet wordt bezocht door een insect, die op het felle geel van het plantje in de zon afkomt.
De Helleborus angustifolia, Nieskruid, doet het dit jaar zeer goed, de plant zit vol grote trossen met bloemen. De Helleborus foetidus is een zaailing en heeft dit jaar nog geen bloemen. Tussen de rode Helleborus orientalis zit een witte bloem, een mix van twee planten. Bij het verhuizen van de planten 4 jaar geleden naar onze nieuwe tuin zijn ze vermoedelijk samen in een plantgat geplaatst maar het kan natuurlijk ook een speling van de natuur zijn.
De Pachysandra terminalis is een bodembedekkend heestertje die van schaduw en halfschaduw houdt. Officieel heeft dit heestertje geen Nederlandse naam, zijn naam is een samentrekking van de Griekse woorden pachus = dik en andros = man. Het is een verwijzing naar de dikke meeldraden van de bloem. Dikke man klinkt wel leuk voor dit ijverige plantje.
De foto in het midden is van Felis catus, één van de oudste huisdieren van de mens, deze goeie lobbes luistert naar de mooie naam Nino en leeft nu ruim een maand bij ons. In de tuin voelt hij zich op zijn gemak en banjert heerlijk tussen en over al die mooie bloeiende plantjes.
De Puschkinia libanotica met zijn lichtblauwe bloempjes met grijsblauwe streep verwilderd makkelijk als hij een plaatsje in de volle zon of half schaduw heeft. Dat dit plantje zo heerlijk verwilderd is fantastisch, het is een mooi gezicht hoe de kleine bloempjes boven de grond komen.
De Leucojum verum, het Lenteklokje, uit een rozet van bladeren komt een hoge bloemstengel met bolvormige knikkende bloempjes, dit jaar is er een bloempje een beetje dwars, zijn knikkende hoofdje heeft hij omgedraaid naar de stralend blauwe lucht en viel voor mij wat makkelijker te fotograferen.
Pulmonaris officinalis ‘Sissinghurst White’. Longkruid, bloeit dit jaar eerder dan het Gevlekte Longkruid, dit jaar zijn er alleen nog maar blaadjes te zien van de Pulmonaris officinalis, vorig jaar denk ik toch te veel verwijderd van deze plant. De pol werd erg groot waardoor hij andere planten overwoekerde en heb ik dus drastisch een deel weg gehaald. Dit jaar word ik dus gestraft en heeft geen zin om te bloeien.
De Scilla siberica, Oosterse Sterhyacint, met knikkende kleine blauwe bloempjes duiken verspreid door onze tuin op, eind dit jaar wat meer bolletjes plaatsen, er is vast nog wel een plekje te vinden.
Verder staan nog de Ranunculus ficaria, speenkruid, de Muscaris botryodis, het Blauwe druifje, Crocus tomassinianus, Crocus tomassinianus ‘Ruby Giant’, Boerencrocussen, Galanthus nivalis, gewoon Sneeuwklokje, Viola odorata, Maarts viooltje en de Anemone Blanda, het bosanemoontje in bloei.
In het midden van deze foto zie je Felis catus, dit schatje die luistert naar de naam Mina, denkt dat het gras bij de buren groener is. Stiekem glurend door het gaas kijkt ze of de vogeltjes in de tuin van de buren te bereiken zijn.
Dit is het lijstje van mijn voorjaarbloeiers en het valt me niet tegen voor begin maart.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
