mijn Droommoestuin
Lekkere groente uit eigen tuin, natuurlijk wil iedereen dat wel. Het vele werk op een moestuin houdt veel mensen tegen. Waarom zou je zoveel energie steken in het kweken van groente en fruit als het bij de supermarkt gewassen, gesneden en keurig verpakt in de schappen ligt. Zelfs een etiketje van 2 ons groente per persoon per dag zit op het zakje geplakt. Het enige wat er dan nog te doen valt is het bereiden en opeten.
Gelukkig ben ik wel de trotse bezitter van een moestuin en ja, het is veel werk maar proef je de smaak van zelf gekweekte groente dan weet je waarom je een volkstuin wilt. Op ons volkstuincomplex zijn regels en kun je niet altijd tuinieren zoals je zou willen. Mijn droommoestuin zou er toch anders uitzien dan de volkstuin die ik tot nu toe bezit.
Op ons complex was/is de regel: De tuin moet zwart zijn op 1 mei. Dit houdt in, omgespit, het liefst 2 spade diep, geen onkruid en alle overbodige rommel verwijderen. Gelukkig komt er verandering in. De laatste tijd zie je meer vrouwen met een eigen volkstuintje, zij hebben andere ideeën dan de generatie mannen met hun stram in het gelid staande rijen groente.
Je ziet nu dat op sommige tuinen, de bloemen, fruitbomen en struiken elkaar afwisselen met verschillende soorten groente. Zo langzamerhand komt er een ommezwaai in de volkstuin cultuur, als voorzitter van dit complex probeer ik de oude garde te overtuigen dat er meer biodiversiteit moet komen.
Niet alleen aardappelen, bonen, uien, wortelen en kool op je tuin maar de vergeten groente soorten krijgen ook weer een plek. Zelfs tussen de stram in het gelid staande groenten zie je bloemen verschijnen, zoals zelf gezaaide Dahlia’s. Geweldig om te zien.
De netheid op de tuin wordt nog steeds bewaakt, de tuin controleur is nog iemand van de oude garde.
Vorig jaar was ik in het oosten van het land en daar zag ik mijn droommoestuin. Alles groeide door elkaar, bloemen en groente, toch zag alles er netjes uit. Over de pergola’s hingen de pompoenen en augurken.
Dit jaar ben ik begonnen om dit aan te leggen, helaas door een knie operatie, wat een kleine ingreep was heeft voor mij grote gevolgen, een bezige bij is tijdelijk uitgeschakeld, eerst 3 weken veel zitten en strompelen en nu na 5 weken nog altijd een pijnlijk dikke knie die door de dikte niet wil buigen, zo vordert de tuin niet snel.
In de boomgaard had al gras moeten liggen maar er is nog maar een deel klaar. De vakken voor de bloemen en groente zijn al wel aangelegd maar het zaaien vlot nog niet zo. De bloementuin met vaste en éénjarige planten krijgt al wel vorm, natuurlijk staan er veel bij-vriendelijke planten.
Mijn vingers jeuken om meer te doen, mijn humeur daalt, niet alleen omdat dit lijf niet wil wat ik wil maar ook mijn gevleugelde vriendjes zijn dit jaar heel vervelend. De vakken waar ik zaad in had gestrooid en erwtjes had geplant zijn weer leeg, vele pootjes en snaveltjes zijn bezig geweest om de tuin om te spitten. Terwijl ik dit zelf niet meer doe, spitten bedoel ik.
Dromen over mijn moestuin gaat gelukkig wel. Met de vorm die ik in gedachten heb stel ik de tuincontroleur tevreden, toch netjes door de de keurige vakken maar in de vakken verschijnt over enige tijd…….een explosie van groenten en bloemen.
Twee strooien vogelverschrikkers wil ik tussen al die bloemen plaatsen. Een meneer en mevrouw met van die mooie strooien hoedjes.
Wie heeft er voor mij een werktekening???
Mijn droommoestuin vind je in Wolfheze, de Boschhoeve.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
AnneTanne, 31 mei 2010, 15:55:
Je droomtuin is inderdaad een droom…
Wij hebben het geluk zelf een tuin-met-moestuin te hebben, en dan kan je heerlijk alle kanten op…
Dini, 1 juni 2010, 09:02:
Ook dat is een droom van mij, een klein huisje in het midden van het land met moestuin aan huis. Wie weet ….
Mary, 8 juni 2010, 23:07:
Als je weer eens aardbeiplanten koopt, probeer dan eens Mara de bois, je weet niet wat je proeft! Het is een kruising tussen een wilde bosaardbei en een gekweekte.
Dini, 9 juni 2010, 09:14:
Mary@ nog nooit gehoord van de aardbei met zo’n mooie naam. De aardbeiplanten koop ik altijd via een tuinvereniging, ze worden altijd diepgevroren gekocht in Brabant. Naam onbekend. Ze hebben een fantastische oogst en zijn zeer smaakvol.
Hier bij ons zal ik dit soort wel niet kunnen kopen maar zal een zoeken op internet.
bart, 16 juni 2010, 09:17:
over die Mara de bois heb ik ook al veel goeds gehoord. Wel nog niet zelf uitgetest, want mijn aardbeiplanten (ras weet ik niet meer), die er ondertussen toch al drie-vier jaar staan, blijven elk jaar een grote oogst lekkere aardbeien produceren.