Onverwachts
Drie jaar geleden een Helleborus niger met een zwarte bloem gekocht bij Kwekerij De Morgen. De plant een mooi plekje gegeven in onze tuin en…....... nooit meer gezien. Dit jaar kwam er voorzichtig een steeltje boven de grond, zou het de Helleborus niger zijn? En ja, na drie jaar staat hij te pronken in onze tuin. Nog wel wat voorzichtig, veel blad is er niet te zien maar hij heeft drie knoppen waarvan vandaag de eerste bloem open ging. Tussen de natte sneeuwbuien door toch nog even een foto gemaakt. Door de kou besloeg mijn lens maar het zijn nog een paar aardige foto’s geworden.
Geduld en nog eens geduld moet een mens hebben, eerlijk gezegd had ik hem al afgeschreven, ik had niet verwacht dat ik deze plant nog terug zou zien. Vandaag heb ik hem aan alle kanten bewonderd met zijn mooie donkere, meer donkerpaars dan zwarte bloembladeren. De crème meeldraden vormen een mooi contrast.
Ondertussen staan er zeven soorten Helleborus in onze tuin en daar zal ik tevreden mee moeten zijn, geen plek meer. Deze zomer wil ik ook graag wat zomerbloeiers zien. Deze week verschillende soorten gezaaid en daarvan zijn er al een aantal aan het ontkiemen. De éénjarige geel/blauwe lupine, Lupinus cruikshankii ‘Sunrise’, de Ipomée, blauwe klimmende winde, Papaver somniferum in het wit en het klavertje vier, Oxalis valdiviensis steken al met een enkel blaadje boven de stekaarde uit. In de voortuin wil ik deze zomer meerdere potten met Lathyrus odorata plaatsen, in de kleuren wit en donkerblauw. De zaden ga ik dit weekend in turfpotjes voorzaaien en dan maar hopen dat er een zee van bloemen deze zomer langs de tonkinstokken hangen. Een compensatie voor de vele plantloze tuintjes in ons rijtje huizen.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
