Stil in de vijver
Vanmorgen kwam ik er niet aan toe om me aan te kleden, verschillende keren ben ik in mijn duster naar buiten gerend. Een reiger verstoorde mijn rust.
Gisteren zag ik hem weg vliegen met de pootjes van een kikker nog uit zijn bek maar het zijn wel mijn kikkers uit mijn vijver. Afblijven dus!
Hoeveel kikkers zou hij ondertussen verschalkt hebben? En salamanders, het is op het moment erg stil in en bij de vijver. Zijn ze geschrokken van de reiger of misschien van mij of toch allemaal verdwenen in de maag van de reiger. Ik weet, het is de natuur maar rond om ons is zoveel water, sloten en plassen, waarom dan mijn kleine vijvertje waar ik zo trots op ben.
Het pluspunt is natuurlijk wel dat ik vanmorgen iets aan mijn conditie gedaan heb. De hartstichting kan tevreden zijn. Door het noodgedwongen rust houden deze winter zijn er wat kilootjes bij gekomen, zou de hartstichting misschien wat reigers inhuren …... meer bewegen is wel hun motto. Gezonder leven, meer bewegen, met een moestuintje en een reiger moet dat natuurlijk lukken.
Boos ben ik op zoek gegaan naar iets dat de vijver beschermd, de aanvliegroute is vrij open. Boom bij de buren gekapt en bij ons in de tuin, de grote bos Pampasgras afgeknipt. De vijver ligt er nu open bij.
Rondom de vijver heb ik nu Tonkinstokken en metalen spiralen gezet. Nino en Mina zitten er als een wacht tussen, helaas als de reiger komt vinden ze dat toch een beetje griezelig. Iets wat ik begrijp, die vogel is ook wel erg groot. Op een afstandje gaan ze dan met zijn tweeën zitten mekkeren en ja, daar raakt zo’n reiger niet van onder de indruk.
De kleine watersalamander doet het juist zo goed in ons stadstuintje, op verschillende plaatsen in de tuin zijn schuilplekken en overwinteringsplaatsen. Dit jaar al een aantal mannetjes en vrouwtjes salamanders in de vijver gezien. Het zou toch jammer zijn als ze allemaal opgegeten worden. Het is na de bruine kikker en de gewone pad wel de meest voorkomende amfibie in Nederland maar dan nog, zo vaak zie je ze niet in een stadstuin.
Twee jaar geleden krioelde het in de vijver van de bruine kikkers, een pracht om te zien. Dit jaar zal het rustig zijn, bedankt meneer of mevrouw Reiger, laten we hopen dat er zich toch nog een paar kikkertjes verstopt hebben onder de waterplanten. Zouden ze zo slim geweest zijn? Vanavond maar een stuk gaas over de vijver plaatsen. Dat vind ik niet mooi maar voorlopig zie ik geen andere optie.
Wil toch dit jaar graag nog wel een kikkertje op visite hebben, heerlijk naast me zittend op de bank. Samen even kletsen over het mooie weer en die vervelende reigers en katten die constant rond de vijver lopen op zoek naar een kikker. De katten gunnen de kikkers nooit eens rust, af en toe plagen ze even maar de kikkertjes of salamanders opeten, nee, dat doen Mina en Nino gelukkig niet.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
