Twijfelberk
Bij het aanleggen van de stadstuin was één ding snel duidelijk er moesten wel bomen in komen te staan. Hoeveel bomen en wat voor soort bomen dat was voor een deel wel duidelijk. In ieder geval een lijsterbes. In het voorjaar met prachtige bloesem waar heel veel insecten op af komen en in het najaar een voedselbank voor de trekvogels die best nog wat extra energie kunnen gebruiken voor de grote reis.
In Hipplytushoef is een klein tuincentrum waar zo’n boom voor een leuk prijsje wel te koop zou zijn. Een klein sprietje wilden we niet. Het moest echt al een boom zijn.
We hebben er één besteld en een kleine week later zijn we de boom gaan halen en ach je bent er toch dus gelijk maar even verder kijken. In een hoek stond in een te kleine pot een rode treurberk. Van de eigenaar van het tuincentrum begrepen we al snel dat dit een winkeldochter was. Wel besteld en vervolgens nooit opgehaald.
Het stammetje, niet veel dikker dan 2 centimeter en de kroon die was ook wel wat magertjes. Kortom een scharminkel waar je direct medelijden mee hebt. Vol goede moed is de patiënt opgeladen en vervolgens naar Den Helder verhuisd. Een plekje in de toen nog vrij lege tuin was snel gevonden. De afgedankte hardhouten trapleuning van de verdieping naar de zolder werd boompaal of beter gezegd een spalk.
In stilte hoopten wij op een groeispurt nu het boompje eindelijk uit zijn dwangbuis was verlost. Nu, 2 jaar later staat het boompje (Betula pendula purpurea ‘Tristis’) er nog steeds gespalkt bij.
De treurvorm van het boompje is voor de helft verdwenen. De andere helft reikt hoog naar de hemel alsof het wil zeggen: Eindelijk vrij!
Gastschrijver: Peter Leijdeckers
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
