Zompig
Gisteren even naar de moestuin geweest om te kijken of de storm en regen schade aangericht hebben. De achterzijde van de moestuin staat voor een gedeelte blank, voorlopig kan ik daar niet aan het werk. Het wordt tijd dat de drainagebuizen ingespit gaan worden. In het laatste nieuwsblad van de moestuin had ik bij het stuk ‘Van de bestuurstafel’ het onderstaande stukje geschreven.
Drainage.
‘Een aantal tuinders hebben afgelopen jaar een brief gekregen dat zij in aanmerking komen voor drainagebuizen. Een enkele tuinder dacht dat het voor hem ingegraven ging worden maar deze tuinder moeten wij toch echt teleurstellen, de buizen worden ter beschikking gesteld maar graven moet u toch echt zelf.
In de brief stond dat ook duidelijk vermeld.
Uw secretaris zou het wel fijn vinden als er iemand zou zijn die op haar tuin de sleuven graaft maar verwacht niet dat het storm zal lopen met aanmeldingen hiervoor’.
En ja, er is iemand zo goed om het voor mij te doen, heel lief. Hij dacht, die arme meid moet dat helemaal alleen doen. Hij doet het niet voor iedereen, vertelt hij mij, maar hij vindt dat ik niet iedereen ben. Geweldig, ik zag er ook echt tegenop, 26 meter graven en 45cm diep daar zou ik wel een tijdje mee bezig zijn. Jan komt met een klein graafmachientje, wat net langs het smalle pad bij de sloot kan rijden. Ik heb het gevoel dat ik sinds gisteren een aantal kilo’s lichter geworden ben, de last is van mijn schouders gevallen.
Jan, heel erg bedankt.
Als je op de moestuin bent kun je het toch niet laten om wat werk te verzetten en dat merk ik vandaag, mijn gekneusde ribben piepen vandaag weer behoorlijk, ik zal wel nooit leren om naar mijn lichaam te luisteren.
Peter mocht gelijk weer even naar het raam kijken van de kas, door de storm in december is het raam ontzet, er zijn toen twee ramen gesneuveld, het raam lag er gisteren weer half uit. Met wat zagen, passen en meten zit het raam nu weer goed. Gelukkig precies op tijd naar de tuin gegaan. De verzekering zou niet erg blij geweest zijn als ik nu alweer stormschade zou melden.
Ondertussen komt het éne na het andere pakketje met zaden binnen en bezorgd mij heel veel voorpret.
Deze keer ga ik ook groene asperges, Asparagus officinalis, zaaien. Deze planten kunnen een hoogte bereiken van 2 m. Zo’n 5000 jaar geleden werd deze groente al in Egypte verbouwd, nu ga ik het dit jaar dus ook proberen. De grond moet goed zijn want de asperge komt inheems in de duinen aan zee voor. Wij zitten met onze moestuin op een steenworp van de duinen af. Misschien dat ik volgend jaar deze heerlijke lekkernij op mijn bord kan schikken met een overheerlijk Roseval aardappeltje en een botersausje, mmm.
Reacties
Op dit artikel kan niet gereageerd worden.
